Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΝΕΟΣΑΤΑΝΙΣΜΟΥ



Madame Francoise Athenais de Montespan. Εσφάζοντο παιδιά στο βωμό, πάνω από το γυμνό σώμα της μαιτρέσσας τού Λουδοβίκου τού ΙΔ'. Στην προσπάθειά της να διατηρή­σει την εύνοια τού Βασιλέως, κατέφυγε στις «μαύρες λει­τουργίες».
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ
ΤΟΥ ΝΕΟΣΑΤΑΝΙΣΜΟΥ

  
   Οι πρώτες βέβαιες ιστορικές πληροφορίες για τη νεώτερη φάση τού σατανισμού αναφέρονται στην αυλή τού Βασιλέως της ΓαλλίαςΛουδοβίκου ΙΔ'(1643 -1715). Στο σατανισμό αυτό ήσαν αναμεμιγμένες ανώτερες και ανώτατες κοινωνικές τάξεις.
Εδώ αναπτύχθηκε πλέον η λατρεία τού Διαβόλου μέσω των λεγόμενωνμαύρων λειτουργιώνκαι ποικίλωνβλάσφη­μων τελετουργικών. Επεδιώκετομίμηση της Ρωμαιοκαθολι­κής λειτουργίαςμε σκοπό τη χυδαία γελοιοποίησή της.
Ο σατανισμός αυτός είχε ως στόχοτην εξασφάλιση μαγικών δυνάμεων τού ίδιου τού Σατανά. Με αυτές τις δυνάμεις οι λάτρεις τού Διαβόλου ήθελαν να επιβάλουν τη θέληση τους και να επιτύχουν τους σκοπούς τους. Μεταξύ αυτών ήταν ακόμη και η θανάτωση των εχθρών τους, η παρεμπόδιση ερωτικών σχέσεων ή και η δημιουργία τέτοιων σχέσεων.
Γνωστές είναι οι δραστηριότητες τηςMadameFrancoiseAthenaisdeMontespan. Ο F.W. Haack αναφέρει ότι κατά τα έτη 1673-1679 εσφάζοντο παιδιά στο βωμό, πάνω από το γυμνό σώμα μιας γυναίκας, προφανώς της ίδιας της Mon­tespan (F.W. Haack, Satan -Teufel - Luzifer. Alter Aberglaube, neue Satanskult, E' έκδ., Munchen 1987, σ. 45) μαιτρέσσας τού Λουδοβίκου τού ΙΔ'. Στην προσπάθειά της να διατηρή­σει την εύνοια τού Βασιλέως, κατέφυγε στις «μαύρες λει­τουργίες».
Για το σκοπό αυτό η Montespan επιστράτευσε μια μαύ­ρη μάγισσα και τον ΑββάLoubourg, Ρωμαιοκαθολικό ιερέα και τελούσε «μαύρες λειτουργίες». Σ' αυτές τις τελετουργίες, όπως αναφέρει ο Β. Wenisch (σελ. 22)εχρησιμοποιείτο το αίμα νεογέννητων παιδιών που εφονεύοντο και «η μαγική δύναμη» εβοηθείτο με δηλητήριο, όταν επρόκειτο να εξουδε­τερωθούν αντίζηλοι.
BaudelaireΚατά τον ΙΗ' και ΙΘ' αιώνα μία σατανιστική τάση εμφα­νίστηκε στην ποίηση και τη λογοτεχνία από λογοτέχνες που προφανώς είχαν σχέσεις η εμπειρίες τού σατανιστικού χώ­ρου. Σ' αυτό το θέμα αναφέρεται ο G. Zacharias στο βιβλίο του Der dunkle Gott, (έκδ. Γ' Wiesbaden-Munchen 1982, ο. 171-175). Εδώ μνημονεύονται τα ονόματα τωνCharlesBaudelaireκαιJorisΚ.Huysman.
ΟBaudelaire(1821-1867) συνέταξε την ακόλουθη «λι­τανεία» στο Σατανά:
«Ω Συ, σοφώτατε και κάλλιστε των αγγέλων, Θεέ που προδόθηκες από τη μοίρα, και σου λήστεψαν τη δοξολογία, Ω Σατανά, ελέησε τη μεγάλη μου αθλιότητα».
Σύμφωνα μ' αυτή την αντίληψη, ο Σατανάς δεν είναι κακός, αλλά ο «αδικημένος θεός», που όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζεται, προδόθηκε από τη μοίρα!
Εκτός από αυτό, εδώ κυριαρχεί το ωφελιμιστικό στοι­χείο. Ένα δεύτερο στοιχείο είναι ο χλευασμός της χριστιανι­κής Εκκλησίας και των μυστηρίων της, προ παντός τού μυστηρίου της παρουσίας τού Χριστού στη θεία ευχαριστία.
Για την τέλεση των «μαύρων λειτουργιών» ήταν απαραί­τητη η συνεργασία ενός αποσχηματισμένου ιερέα, ο οποίος ανελάμβανε να «καθαγιάσει» τις όστιες στα πλαίσια του τελετουργικού της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το στοιχείο τού χλευασμού τού θρησκευτικού κατεστημένου κυριαρχού­σε, ιδιαίτερα στο βρετανικό σατανισμό.
Ο Huysman, στο μυθιστόρημα τουLa basπεριγράφει μία «μαύρη λειτουργία». Συγκέντρωσε όλες τις πληροφορίες από το μαγικό σκηνικό της Γαλλίας και ήτο βέβαιος ότι από το 1855 υπήρχε στο Παρίσι μία θηλυκή σατανιστική εται­ρεία. Οι γυναίκες που την αποτελούσαν συναντιόνταν πολ­λές φορές την ημέρα.Έβαζαν στο στόμα τους όστιες από τη ρωμαιοκαθολική θεία λειτουργία και τις έφτυναν στο έδαφος για να τις κομματιάσουν και να τις βεβηλώσουν.
Δημιουργήθηκε ομάδα γυναικών επαγγελματιών που ανέλα­βαν αυτή τηβεβήλωση και ελάμβαναν ορισμένο χρηματικό ποσό για κάθε όστια(Gerhard Zacharias, Der dunele Gott, Wiesbaden 1982, σ. 203).
Το μυθιστόρημα τού Huysman δημοσιεύθηκε το 1891 στοEchodeParisπριν από την έκδοσή του ως βιβλίο. Εκεί περιγράφεται μία «μαύρη λειτουργία» που αποτελεί βεβήλω­ση της ρωμαιοκαθολικής λειτουργίας μέσω σατανιστικών οργίων.
Ο Σατανάς εκλαμβάνεται εδώ ως ελευθερωτής τού αν­θρώπουαπό τους περιορισμούς της Εκκλησίας και ως ελευ­θερωτής από την κοινωνία που βρίσκεται ζευγμένη στο «όχημα τού Θεού», μέσω της παραδοσιακής ηθικής. Εδώ δοξάζεται και λατρεύεται ο Σατανάς σε συνδυασμό με πρακτικές που αποσκοπούν στο να γελοιοποιήσουν και να βλασφημήσουν το Χριστό και τη χριστιανική λατρεία.
Και στη φιλολογική αυτή έκφραση τού σατανισμού διατη­ρείται η παραδοσιακή αντίληψη περί Σατανά και η ανάλογη κοσμοθεωρία. Εδώ, όπως εύστοχα παρατηρεί ο Β. Wenisch, η επανάσταση του ανθρώπου εναντίον τού Θεού ενώνεται με την επανάσταση του Εωσφόρου.
Σε αντίθεση με αυτήν τη θεώρηση, ιδιαίτερα κατά τον εικοστόν αιώνα υπάρχουν κινήσεις που εντάσσονται στο σατανισμό, όμως η κοσμοθεωρία που προβάλλουν είναι διαφορε­τική γι' αυτό και όπως παρατηρεί ο Η. J. Ruppert πρέπει να κατανοηθούν ως «ιδιαίτερη θρησκεία» (Neugnosis. Gemeinsc-halten und Welfanschanuungen. Dokumentation 1/84, Werkma-ppe Sekten und religiose Sondergemeinschaften in Osterreich, Reterat fur Weltauschaunngen, Wien, Dokumentation).
Πρόκειται για είδος νεοσατανισμού που αναπτύχθηκε κατά τα τέλη του ΙΘ' αιώνα στα πλαίσια του κύματος του νεογνωστικισμού. Ο γνωστικισμός ήταν κατά τους πρώτους αιώνες στη ζωή της Εκκλησίας ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Στο διάβα των αιώνων εμφανίστηκε με ποικίλες μορφές, ιδιαίτερα στην παράδοση της Καββάλα (βλ. Α. Αλεβιζοπούλου, Ο αποκρυ­φισμός στο φως της Ορθοδοξίας, τεύχη Β' Καββάλα, Ιάμβλιχος, Αθήνα 1994).
Ο γνωστικισμός των πρώτων αιώνων κήρυττε την διαρ­χία ο υλικός κόσμος δημιουργήθηκε από τον κακό θεό. Σε αντίθεση με τον γνωστικισμό των πρώτων χριστιανικών αιώ­νων, ονεογνωστικισμόςδε συμμερίζεται τη διαρχία και δια­πνέεται από πανθεϊστικές ιδέεςκηρύττει το μονισμό και την ολιστική θεώρηση του κόσμου. Κατά την πνευματική αυτή τάση υπάρχει ενότητα ανάμεσα στον πνευματικό πυρήνα του ανθρώπου και σε έναν κόσμο πνευματικών-θεϊκών οντοτή­των, που βρίσκονται στην ίδια, ενιαία εξελικτική κλίμακα, όμως σε ανώτερα επίπεδα. Δεν αποτελούν όντα διαφορετι­κής ουσίας ταυτίζονται κατά την ουσία με τη μία και μονα­δική πραγματικότητα ή «θεϊκή Αρχή» και αποτελούν προ­βολή ή εκροή της Αρχής αυτής.
Ογνωστικισμός όπως εμφανίστηκε στους πρώτους αιώ­νες, κηρύττει τηνελευθερία από την ύλη, την οποία θεωρεί εχθρική προς το θεϊκό στοιχείο. Ενώ οι πιο πολλές γνωστι­κές κινήσεις κηρύττουν αυτήν την ελευθερία μέσω ασκήσεως και μέσω παραιτήσεως από τις χαρές της ζωής και υπόσχο­νται κατ' αυτόν τον τρόπον την ενότητα με την πρωταρχική αρχή, υπήρξαν και υπάρχουν άλλες ομάδες που κηρύττουν τον αντίθετο ακριβώς δρόμο. Προβάλλουν τον ελεύθερο τρό­πο ζωής, σύμφωνα με τις επιταγές των ενστίκτων τού ανθρώπου. Έτσι, λένε, αποκτά κανείς την εμπειρία ότι ο εσω­τερικός πυρήνας τού ανθρώπου μένει ανέπαφος από αυτόν τον τρόπον της έκλυτης ζωής και καταλήγουν ότι ο άνθρω­πος φθάνει στο συμπέρασμα πως αποτελεί μέρος τού πνευματικού, θεϊκού κόσμου. Γι' αυτό μένει ανεπηρέαστος από το περιβάλλον. Οι πρακτικές αυτής της μορφής τού γνωστικισμού πέρασαν στο χώρο τού σατανισμού.
Ένα άλλο σημείο που πρέπει να υπογραμμιστεί εισαγω­γικά είναι η αύξηση του ενδιαφέροντος για ανεξήγητα «αποκρυφιστικά» φαινόμενα κατά το δεύτερο ήμισυ του ΙΘ' αιώ­να. Τέτοια φαινόμενα είναι ηδιόραση, ηψυχοκίνηση, ταφαντάσματακαι άλλα. Το θέμα αυτό έχει ενδιαφέρον επειδή τα φαινόμενα αυτά ερμηνεύθησαν πνευματιστικά. Ο ρόλος των λεγομένωνμέντιουμενισχύθηκε. Θεωρήθηκαν πως έχουν επικοινωνία με τον πνευματικό κόσμο.Ο μεντιουμισμός και ο πνευματισμός συνδέεται πλέον με τον γνωστικισμό. Εδώ η «γνώση» λογίζεται «άμεση». Με τη μεσολάβηση των μέ­ντιουμ έρχεται κανείς σε επαφή με τα πνεύματα, καλά ή κακά, τα οποία τον μυούν στη «γνωστική διδασκαλία».
Αλλά μέσω αυτής της μυήσεως και της συνεργασίας με τα πνεύματα, η τάση αυτή υπόσχεται ακόμη τηνάντληση δυνάμεωνκαι ενεργειών, ώστε η ψυχή που τυχόν εμποδίζε­ται στην άνοδό της ή στην επιστροφή πίσω στο θεϊκό πυρή­να του κόσμου, να προστατευθεί.
Ένα μικρό βήμα πιο πέρα και φθάνομε στις σημερινές πρακτικές της μαγείας και του σατανισμού: Με την επαφή μετα πνεύματα μπορεί κανείς, σύμφωνα με τις υποσχέσεις αυτού του χώρου, να αποκτήσει μαγικές δυνάμεις για το καλό ή ακόμη και για το κακό. Τα πνεύματα δεν θεωρείται ότι ταυτίζονται με το θεϊκό, με τη θεϊκή πρωταρχική αρχή, αλλά με την ενσάρκωσή της. Οι αποκρυφιστές ισχυρίζονται ότι μπορούν ακόμη να χρησιμοποιήσουν και τη δύναμη των κακών πνευμάτων ή και του ίδιου του Σατανά, όπως ισχυρί­ζονται.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: ΝΕΟΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ - ΑΘΗΝΑ 1996 - ΓΙΑ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ Π. Ε. Γ τηλ. 210 6396665

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    www.egolpion.com


Read more:http://www.egolpion.com/neosatanismos_istorika.el.aspx#ixzz36hqLBZI7

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου