
Διότι ῾ἀκολουθεῖν᾽
τόν Χριστό σημαίνει νά ἀκολουθεῖ κανείς τήν ἀλήθεια, τή ζωή, τό δρόμο
πού ἐκβάλλει στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Σημαίνει νά ἀκολουθεῖ κανείς αὐτό
γιά τό ὁποῖο δημιουργήθηκε, δεδομένου ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Δημιουργός, ὁ
Προνοητής, ὁ Διακυβερνητής καί ὁ Κριτής τοῦ κόσμου. ῾᾽Ακολουθεῖν᾽
τόν Χριστό σημαίνει ἑπομένως βρίσκω τόν ἑαυτό μου καί ἰσορροπῶ,
εἰσπράττοντας τή χαρά καί τό φῶς πού φέρνει ἡ κατάσταση αὐτή, ἡ ὁποία
δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τή ζωντανή παρουσία τοῦ ἴδιου τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ μέσα
στήν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου - ῾ὁ ἀκολουθῶν ἐμοί οὐ μή περιπατήσει ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾽ ἕξει τό φῶς τῆς ζωῆς᾽.
Δέν
εἶναι εὔκολο. ᾽Απαιτεῖται ἀπάρνηση τοῦ ἑαυτοῦ, δηλαδή ἀπάρνηση τοῦ
ἐγωϊσμοῦ, μέ τά παρακλάδια του: τῆς φιληδονίας, τῆς φιλαργυρίας, τῆς
φιλοδοξίας. ῾Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν᾽.
Γίνεται ὅμως κατορθωτό, γιατί ἐνισχυόμαστε ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό, ὁ
ὁποῖος μᾶς ὁδηγεῖ δίπλα Του, κοντά Του, καλύτερα: μέσα στόν ῎Ιδιο. Κι
εἶναι μία ἀκολουθία θετική, γιατί προχωρώντας κανείς μαζί μέ τόν Χριστό
στήν ἀπεραντωσύνη τῆς ἀγάπης - ῾καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι᾽ - βλέπει
νά ἀπεμπλέκεται ἀπό τά δεσμά τοῦ ἐγωϊσμοῦ καί τῶν πονηρῶν δυνάμεων πού
δουλεύουν πάνω σ᾽ αὐτά. Τό ν᾽ ἀκολουθεῖ κανείς τόν Χριστό σημαίνει νά
῾ματώνει᾽, νά σταυρώνεται καθημερινά πάνω στήν ἀγάπη γιά τόν συνάνθρωπο –
αὐτός εἶναι ὁ σταυρός πού ζητάει ὁ Χριστός. ᾽Εκεῖ ὅμως βρίσκεται καί ἡ
θύρα γιά νά ῾δεῖ᾽ κανείς αἰσθητά καί ψηλαφητά, στήν ψυχή καί στό σῶμα
του, τόν κόσμο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, πού σημαίνει μέσα στό ἐδῶ καί στό
τώρα. Ὁ πιστός πατάει σέ δύο κόσμους, πού δέν μπορεῖ νά τούς ῾δεῖ᾽ ὁ
ἐκτός τῆς πίστεως καί τῆς ᾽Εκκλησίας ἄνθρωπος: στόν κόσμο τῶν αἰσθήσεων
καί στόν κόσμο τοῦ οὐρανοῦ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου