Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

ΕΦΥΓΕΣ, ΧΑΘΗΚΕΣ


Παγώνω το χρόνο
και το μετανιώνω,
κοίτα πως βρέχει
μια καρδιά έξω τρέχει
και σε ψάχνω σε δρόμους,
ποια η αλήθεια
που μας άφησε μόνους.
Έχεις γίνει αέρας
κι έφυγες, χάθηκες,
μια λέξη σαν σφαίρα
με βρήκε, με μάτωσε
και πονάω όταν βρέχει,
πώς αλλάζει ο καιρός,
στις φλέβες δάκρυ μου τρέχει
που ακόμα ζεις μοναχός.
Καρφώνω το βλέμμα
και φεύγει ο νους μου,
κοίτα πως βρέχει
πληγή τ’ ουρανού μου,
σε ψάχνω στους δρόμους,
πώς η συνήθεια
μας άφησε μόνους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου